ΑΡΘΡΑ ΓΝΩΜΗΣ ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑ

ΝΙΚΕΣ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΚΑΙ ΝΙΚΕΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

meiimarakis-nea-dimokratia-630_0

Η Νέα Δημοκρατία αναζητά τις επόμενες ημέρες τον νέο της Πρόεδρο, και διαλέγει την πορεία που θα ακολουθήσει για τα
επόμενα χρόνια. Πολύς λόγος γίνεται για το ποιος εκ των τεσσάρων υποψηφίων Προέδρων, μπορεί να κερδίσει τον Αλέξη Τσίπρα. Κι όμως το δύσκολο για τη Νέα Δημοκρατία – όπως έχουμε δει την τελευταία δεκαετία – δεν είναι να αναδειχθεί πρώτο κόμμα. To δυσκολότερο είναι να ολοκληρώσει την κυβερνητική της θητεία και να εφαρμόσει το πρόγραμμά της.

Από το 2004 και μετά, η Νέα Δημοκρατία έχει αναδειχθεί πρώτη σε 4 βουλευτικές εκλογές (2004, 2007, Ιούνιο 2012, Μάιο 2012), ενώ ήταν δεύτερη τις υπόλοιπες 3 αναμετρήσεις (2009, Ιανουάριος και Σεπτέμβριος 2015) κατορθώνοντας σε μεγάλο βαθμό να συγκρατεί τις δυνάμεις της. Σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ που ήταν ο παρτενέρ της στον δικομματισμό επί 32 χρόνια και το οποίο συρρικνώθηκε, η ΝΔ επιδεικνύει αξιοσημείωτη πολιτική αντοχή με τρεις διαφορετικούς προέδρους.

Η πολιτική της αντοχή, αλλά και η καθήλωση της τα τελευταία χρόνια σε ποσοστά κάτω από το 30% αιτιολογείται σε μεγάλο βαθμό από την εξής πολιτική πραγματικότητα: Η Νέα Δημοκρατία έχει δικαιωθεί για τις πολιτικές τις θέσεις (για αυτό αντέχει), αλλά ταυτόχρονα βαρύνεται από την αδυναμία της να εφαρμόσει στην πράξη τις πολιτικές της κατά τις περιόδους που ήταν στην Κυβέρνηση (γι’ αυτό έχουν καθηλωθεί τα ποσοστά της).

Η Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, είναι πιθανό να ξαναείναι σύντομα πρώτο κόμμα, όποιον από τους 4 υποψηφίους και αν εκλέξει, χωρίς να αυξήσει την εκλογική της επιρροή, αρκεί να εκμεταλλευτεί τη φθορά της Κυβέρνησης και τη συνεχιζόμενη μείωση της συμμετοχής των εκλογέων. Αυτό όμως κάθε άλλο παρά εγγύηση επιτυχούς και μακράς κυβερνητικής θητείας αποτελεί.

Στο κρίσιμο αυτό σταυροδρόμι, που βρίσκεται το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης καλείται να εκλέξει όχι μόνο αυτόν που θα την οδηγήσει σε μια πρωτιά, αλλά τον Πρόεδρο εκείνο, ο οποίος θα ανταποκριθεί σε όλα τα επόμενα στάδια, ώστε να μπορέσει να ηγηθεί μιας αποφασισμένης, ισχυρής και μεταρρυθμιστικής Κυβέρνησης:

Έναν πολιτικό ηγέτη ο οποίος μετά την εκλογή του στην Προεδρία θα φροντίσει να ανανεώσει το κόμμα σε ιδέες, πρόσωπα και πρακτικές με ορίζοντα δεκαετίας και που θα οικοδομήσει μια σχέση εμπιστοσύνη με τους νέους.

Έναν αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης ο οποίος μέσα στο Κοινοβούλιο θα αντιπαρατίθεται με τον Πρωθυπουργό και θα επιλέγει με δικαιοσύνη τι θα ψηφίζει και τι θα καταψηφίζει.

Έναν υποψήφιο Πρωθυπουργό ο οποίος δεν θα καταφύγει σε λαϊκισμό ή σε δημαγωγία προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές, αλλά θα δημιουργήσει μια πλατειά συμμαχία που θα αντέξει για δύο τετραετίες.

Τέλος, έναν Πρωθυπουργό, ο οποίος θα επιτύχει μια συμπαγή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, μονοκομματική ή σε συνεργασία με τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα (Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ- ΔΗΜΑΡ), θα επιλέξει μια μεταρρυθμιστική κυβέρνηση και θα έχει plan b σε περίπτωση που απολέσει την πλειοψηφία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι και στις τρεις περιπτώσεις των τελευταίων κυβερνήσεων της ΝΔ, η θητεία τους διεκόπη λόγω απώλειας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Απλής το 93, διευρυμένης το 09 και το 15 που ήταν απαραίτητη για την Προεδρική Εκλογή. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να οδηγηθεί και τις τρεις φορές στις κάλπες πριν φανούν τα αποτελέσματα της πολιτικής της και αφού είχε χάσει μέρος της κοινοβουλευτικής της και πολιτικής της υποστήριξης.

Για τον νέο Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας δεν αρκεί, λοιπόν, η νίκη στην κάλπη που θα του δώσει τα κλειδιά της Συγγρού. Δεν αρκεί ούτε μια δεύτερη νίκη στην κάλπη των Βουλευτικών Εκλογών, που πιθανότατα θα του δώσει τα κλειδιά του Μεγάρου Μαξίμου. Πρέπει ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να πείσει για την αναγκαιότητα μεταρρυθμίσεων και ως Πρωθυπουργός να τις προωθήσει, προτάσσοντας το δημόσιο συμφέρον, συγκρουόμενος με τα μικρά ή μεγάλα επιμέρους συμφέροντα και να επιτυγχάνει συνεχείς νίκες στις ψηφοφορίες στη Βουλή, βρίσκοντας την απαιτούμενη πλειοψηφία σε συνεργασία με άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Αν δεν συμβεί αυτό η Νέα Δημοκρατία θα συνεχίσει να γερνά μαζί με τους ηλικιωμένους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της και να χάνει την επαφή με τους νέους, αλλά και με τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους.

Γι’ αυτό δεν αρκεί μια αναπαλαίωση που θα φέρει τη νίκη στις κάλπες, χρειάζεται ανοικοδόμηση σε γερά θεμέλια με στόχο τις πολλές και συνεχείς νίκες στη Βουλή, δηλαδή την ανοικοδόμηση της χώρας.

Σχετικά με τον αρθρογράφο

ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Ο Δημήτρης Σ. Παπαγγελόπουλος είναι «Σύμβουλος Στρατηγικής και
Επικοινωνίας»